Düşünen Şarkılar ve Tatlı Adam Necip

'Bakırköy'den bir albüm geldi, içinden 'kimin deli kimin veli' olduğunu bir kez daha düşündüren şarkılar çıktı.

‘Sosyal sorumluluk şarkısı’ deyince aklıma ilk olarak, İbrahim Tatlıses’in ‘Bu ne beton, bu ne motor böyle’ diye gırtlak yaptığı, Ajda Pekkan’ın ‘Su plastik şişede, neden kimya akar nehirlere’ gibi abuk bir dizeyle katkıda bulunduğu, ‘Sev Dünyayı’ adlı şarkı geldiği için, bu tip projelerden korkuyorum. İnsan, malum, bir şarkı tarafından azarlanmak istemiyor. Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nin Bilim İlaç işbirliğiyle hazırladığı ‘Düşünen Şarkılar’ adlı albümü görünce de hissiyatım bu yönde oldu. Ama sonra, kartonetinde biraz vakit geçirince hoşlanmaya, ‘Necip’ adlı şarkıyı dinleyinceyse sevmeye başladım.

Dokuz şarkıdan oluşan albüm, hastanede kalan kişiler tarafından yapılmış şarkılardan oluşuyor. Bazısının bestesi de onlara ait. Bazılarıysa albüm aşamasında bestelenmiş. Şarkıları seslendirenler arasında Teoman, Mercan&Rashit, Ahmet Özhan gibi sanatçılarla, hastaları bire bir tanıyan doktorlar var. Albümün satışından elde edilecek gelir, hastanede kalanların ‘rehabilitasyonu’ için kullanılacak. Albümün ‘başka türlü’ şarkısı ‘Necip’i seslendiren Teoman’a bağlandık, projeyi ve ‘tatlı adam Necip’i konuştuk.

Nasıl katıldınız bu projeye?

Bir sosyal sorumluluk projesiydi, ben de düşünmeden kabul ettim aslında. Ama sonrasında, özellikle şarkının sözlerine bayıldım, sıcacıktı. Hem hafif hem de hüzünlüydü, çok gerçek duyuluyordu. Zevkle söyledim. 

’Necip’, gerçek bir ‘Teoman şarkısı’ gibi duruyor. Siz de ilk okuduğunuzda hissettiniz mi bunu?
Hemen. Albümde eser sahiplerinin isimleri de kısaltmalı olarak verilmiş ve şöyle detaylarla sunulmuş; Söz- müzik: 22. servisten u. b. mesela. Demek ki, 22. servisten o arkadaşla aynı ruh grubundanız.

Necip’le ve u.b ile tanıştınız mı?

Tanışmadım, belki böylesi daha güzel. 22. servisten u. b. ile mesafeli ama güzel bir ilişkimiz olmuş oldu. Çok beğeniyorum yazdığı sözleri ve şarkıdaki arkadaşlık temasını.

Albümdeki diğer şarkılar içinde de hikâyesini beğendiğiniz oldu mu?
Evet ama ben ‘Necip’çi’yim. ‘Dolaşırsın sahillerde, yapayalnız hayalinle. Coşarsın müzik sesiyle, bir volkmenle...’ Tatlı adammış Necip.

Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nde tedavi gören kişiler hakkında ne dersiniz? Akıl hastalarının ‘kapatılmaları’ hakkında ne düşünüyorsunuz?

Akıl hastaneleriyle ilgili pek pozitif değilim teoride elbette. Toplum dediğimiz bu şey de; bir ‘normallik’ tanımı üzerinden, insanlar üzerinde tahakküm kuruyor, can sıkıcı. Ama başka çaresi de yok gibi görünüyor, en azından kurulu bu düzen içerisinde. Temennimiz, isteğimiz, hastalara mümkün olan en yüksek ihtimam derecesiyle bakılması olabilir. Zor hayatları, daha da zorlaşmasın diye.

‘Necip’i yeni albümünüze de almayı düşünür müsünüz?

Hayır. Çünkü o şarkı, o albüm konsepti içinde çok daha güzel. Ve şarkıda benim ‘Teoman’ durumum çok öne çıkmamalı. Şarkıyı zedelemesin diye.

Necip
Hayat çok güzel Necip
Kimsen olmasa bile
Yalnız kalsan da yine
Mutlu ol yine sen Necip beni dinle

Dolaşırsın sahillerde yapayalnız hayalinle
Coşarsın müzik sesiyle bir volkmenle
Dünyaya geldiğine pişman olma elbette
Beni dinle Necip

Erken yatar uyursun
Sığınırsın gecelere
Yalnız hayallerinle
Düşlersin geleceğini
Bazen mutsuz bakarsın gözlerinle

Dolaşırsın sahillerde yapayalnız hayalinle
Coşarsın müzik sesiyle bir volkmenle
Dünyaya geldiğine pişman olma elbette
Beni dinle Necip