Son Troia Savasi

“Bêje, Îlahe, hêrsa Akhîlleusê kurê Peleus bêje.
Ji Akha re êşên li dû hev ew hêrsa ku qehr dike anî,
pir canên mezin ên egîdan wî avêt Hadesê*
laşê wan xiste êm ji gura re, çivîka re.
Dihate cih fermana Zeus,
ji roja yekem ku neqeba kurê Atreus ê fermandarê leşkeran
û Akhîlleusê Xwedayî xera bû .

Kîjan Yezdan wan bi hev xist?
Apollon, Leto û kurê Zeus.
Ê ku hêrsa xwe ji key re anî û nexweşî li artêşê belav kir ew e;
Kurê Artreus, çima lavakarê Yezdan Khryses nehesiband
mirov gişk dişikestin diçûn li dû hev.”(Homeros, İlyada Destanı I, 1-12) (Kürtçe Çeviri: Fecri Polat, Kamuran Demir)

“Söyle, tanrıça, Peleusoğlu Akhilleus’un öfkesini söyle.
Acı üstüne acıyı Akhalara o kahreden öfke getirdi,
ulu canlarını Hades’e attı nice yiğitlerin,
gövdelerini yem yaptı kurda kuşa.
Buyruğu yerine geliyordu Zeus’un,
ilk açıldığı günden beri araları
erlerin başbuğu Atreusoğluyla tanrısal Akhilleus’un.

Onları birbirine düşüren hangi tanrı?
Apollon Leto ile Zeus’un oğlu.
Krala kızıp orduya kıran salan o;
Atreusoğlu, tanrının duacısı Khryses’i saymadı diye
insanlar kırılıp gidiyordu birbiri ardısıra.” .(Homeros, İlyada Destanı I, 1-12) (Türkçe Çeviri: Azra Erhat)

İşte böyle başlamıştı ünlü ozan Homeros, İlyada Destanına…

Anadol’nun saygın kenti Troia’yı ele geçirmek için güzeller güzeli Helen’in Troia Kralı Priamos’un oğlu Paris tarafından kaçırılışını bahane eden Akhaların Kralı Agamemnon, Yunanistan topraklarında kendisine bağlı bulunan bütün devletleri toplayarak; güçlü ordularıyla ve sayılamayacak kadar çok gemisiyle Troia önlerine geliyordu.

On yıl süren savaşların sonunda bir hile ile (at hilesi) Troia surlarını aşarak Troia’yı yerle bir ediyorlardı…

O gün Anadolu tek beden olmuş ve bütün Anadolu devletleri Troialılar’ın yardımına koşmuşlardı.

Bu savaşın üzerin üç bin yıla yakın bir zaman geçmiş ve tekrar Yunanistan üzerinden gelen batılı devletler Çanakkale önlerine gemileriyle gelmişlerdir.

Yıl 1915…

Binyıllar önce Egemen güçlere boyun eğmeyen Anadolu insanı; tekrar akın akın Çanakkale’ye koşmuşlardır.

Üç bin yıl önce Kral Agamemnon önderliğinde gelen batılı güçler; o gün ise geçmişin kendilerine verdiği özgüvenle Agamemnon Zırhlısı adını verdikleri gemi öncülüğünde Çanakkale Boğazını geçmeye çalışmışlardır. Bu gemiye Akha kralı Agamemnon'un adını vermeleri kesinlikle bir tesadüf degildi.

Fakat ummadıkları bir yenilgi alan batılıların karşısındaki güç; teknoloji falan değildi…. Binlerce yıllık geçmiş bağı olan Anadolu insanıydı.

Belki dilleri Kürtçe, Türkçe yada başka bir dil olmuştu. Artık İlyada Destanını bu dillerde okuyorlardı. Fakat bir beden olma halleri milyon yıl da geçse aynı kalacaktı…

Çanakkale Deniz Zaferi; Anadolu evlatlarının Troialılara armağanıdır…