Hadi oradan mantar!

   “Keşke İngiliz kazansaydı” diyenler, Mustafa Kemal Atatürk için ölüm fetvası verenler, Kubilay’ın başını kesenler, “iki ayyaş” diyenler, “10 Kasım’larda sap gibi ayakta durmak zorunda mıyım?” diyenler, milli bayramlarda kulağı ağrıyanlar, Atatürk’ümüzün resmine, büstüne bile tahammül edemeyenler, kindar bir nesil isteyenler yani Cumhuriyet düşmanları hep vardı.

   Belki de hep olacaklar.

   Hani insanın ayaklarında mantar olur da ilaç sürersin, yok olur gibi olurlar ama orada olduklarını bilirsin. Ayak bakımını biraz ihmal ettin mi, hemen ortaya çıkar ve kaşınmaya başlarlar.

   Bunlar da ayak mantarı gibiler, fırsat buldular mı hemen kaşındırmaya başlarlar. Ama hiç bu kadar cüretkâr ve rahat olmamışlardı.

   Biliyorsunuz gencecik bir fidan, bilmem ne tarikatının abilerince tutulmuş bir evde kalmak zorunda bırakılan, Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencisi Enes Kara (20), baskılara dayanamayarak ömrünün baharında canına kıydı.

   Mekânı cennet olsun.

   Herkes kendince bir başsağlığı veya taziye mesajı yayınladı veya suçluluk psikolojisiyle sustu. Kimin gerçekten üzüldüğüne, kimin timsah gözyaşları döktüğüne milletimiz (umarım) sandıkta yanıt verecektir.

   Ama konuşanlardan öyle biri var ki, sanırım hiç unutulmayacak.

   Büyük Birlik Partisi (BBP) MKYK üyesi Ahmet Namık AKDOĞAN şey etmiş ki; “Bir velet öldü diye cemaatleri mi kapatacağız?”

   Aklım almıyor. Bu nasıl zihniyet? Bu nasıl kin? Bu nasıl bir düşmanlık?

   Yazıklar olsun.

   Bu kişinin BBP’nin resmi sitesindeki özgeçmişine bakarsanız aynen şöyle bitiyor:    “…iki çocuk sahibiyim.”

   Hadi oradan!